Bałam się go. Tak jak boję się ich wszystkich. Cała ta grupa – familia drożdżowych wypieków - wzbudza we mnie dziwną nieśmiałość, paraliżuje, napawa lękiem. Podziwiam osoby, które potrafią poskromić jej członków. Ja niestety nigdy do nich nie należałam.

A on - chleb? Do tej pory wydawało mi się, że jest najgorszy nich wszystkich. Że nie dam mu rady, polegnę, ośmieszę się. Jakież było moje zaskoczenie, gdy okazał się sympatycznym, łatwym do zrobienia i pysznym w smaku wypiekiem. Wdzięcznym, lekko wilgotnym, puszystym chlebkiem. Teraz już się nie boję. I może wkrótce zaprzyjaźnię się z następnymi...

Przepis pochodzi z tej strony i zaręczam, że jest doskonały! Długo świeży, smaczny i ładniutki. Polecam gorąco!

Składniki:

3 szklanki mąki pszennej chlebowej,
2 płaskie łyżeczki soli,
2 łyżeczki suchych drożdży,
1 1/8 szklanki ciepłej wody.

Wykonanie:

Wszystkie składniki umieszczamy w dużej misce i dokładnie ze sobą łączymy. Wyrabiamy przez około 10 minut. Ciasto ma być dość zwarte, o konsystencji miękkiej plasteliny. Jeśli będzie zbyt twarde możemy dolać więcej wody, jeśli zbyt kleiste - dosypać troszkę mąki.

Wyrobione ciasto formujemy w kulkę, wkładamy do miski, przykrywamy ściereczką i odstawiamy na 90 minut w ciepłe miejsce. Po wyrośnięciu ponownie krótko wyrabiamy, a następnie formujemy w zgrabny „wałeczek” wielkości formy do pieczenia.

Keksówkę (ja użyłam 26 x 10 cm) wykładamy papierem do pieczenia. Umieszczamy w niej ciasto, przykrywamy i odstawiamy na około 45 minut do ponownego wyrośnięcia. Następnie wstawiamy do piekarnika rozgrzanego do 190 stopni C. Pieczemy przez 40 minut. Gotowy chleb jeszcze przez chwilę zostawiamy w wyłączonym piekarniku.

Z pomidorkiem...

I na słodko: